Όταν αλλάξει ο καιρός

                                   Στην Κωνσταντίνα

Εκείνα τα δειλινά ήταν συνέπεια της έλξης σου.

Κι εκείνο το φεγγάρι του Απρίλη

ήταν καράβι που ’χα αφήσει

ν’ αρμενίζει μες στις λέξεις σου

σαν άλλαζε ο καιρός, να μου τις στείλει.

Εκείνες οι Κυριακές, ήταν παλίρροιες της σελήνης σου.

Κι εκείνο το αστέρι που κοιτούσες

ήταν η μόνη μου ευχή

κι είχε πιαστεί μες στη σαγήνη σου.

Σαν άλλαζε ο καιρός, να μ’ αγαπούσες.

Ετούτες οι στιγμές, είναι συνέπεια των ονείρων μου.

Και τώρα που μπορώ να σ’ αγκαλιάσω,

τα δυο μου χέρια θα κλειδώσω

γύρω από σένα, να δεθώ,

όταν αλλάξει ο καιρός, να μη σε χάσω.

 

                                          21/4/2003