Ότι κοιτάω με κοιτάζει με το βλέμμα σου
Ότι αγγίζω έχει τη δική σου αφή
Όπου μιλήσω, συναντάω κάποιο ψέμα σου
Που μου μιλάει με την δική σου τη φωνή
Στα βήματά μου ακούω τα δικά σου βήματα
Και στη σιωπή μου τη δική σου τη σιωπή
Βλέπω τα μάτια σου στης θάλασσας τα κύματα
Και σ’ ένα αστέρι την κρυμμένη σου ευχή.
Όσο υπάρχω πάντα γύρω μου θα ζει
Κάτι από σένα και θα με παρηγορεί
Κι αν με πονά, κι αν με σκοτώνει
της φυγής σου το κενό
πεισματικά και δυνατά θα σ’ αγαπώ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου